JOURNAL
PHYSICAL PERFORMANCE, FEELING OF FATIGUE, AND INJURY RESULTING FROM TRAINING AND COMPETITION IN CHANDRAKASEM RAJABHAT UNIVERSITY SOCCER PLAYERS
สมรรถภาพทางกาย ความรู้สึกเมื่อยล้า และการบาดเจ็บจากการฝึกซ้อมและ แข่งขันในนักฟุตบอล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

Purpose : The purpose of this study was to analyzed relationships between physical performance, feeling of fatigue, and injury resulting from training and competition.

Methods : Sample was 27 male soccer players of Chandrakasem Rajabhat University. The data was collected by tested 9 aspects of physical performance: consists of body composition, flexibility, muscular power, speed, agility, anaerobic capacity, and aerobic capacity in conjunction with evaluated feeling of fatigue from SF-36 testing form and inspected injury rate which had occurring during January to August 2012. Relationship between physical performance, feeling of fatigue, and injury in each month were that analyzed by Pearson’s Correlation.

Results : The analyzed results found that the soccer players have overall physical performance in moderate range. Felling of fatigue was peak increased in August (Mean 76.72 S.D. 8.28). Average injury rate was peak in March and May (21.91 per 1,000 hour and 22.82 per 1,000 hour respectively). Flexibility, speed, and agility of physical performance aspect had significantly related to injury rate, especially in February and March (r = -.438, .573, .597 respectively). Physical performance had no significantly related to feeling of fatigue. Felling of fatigue had no significantly related to injury rate.

Conclusion : Flexibility, speed, and agility of physical performance aspect had significantly related to injury rate, especially in February and March. Physical performance had no significantly related to feeling of fatigue. Felling of fatigue had no significantly related to injury rate.

วัตถุประสงค์ การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถภาพทางกายความรู้สึกเมื่อยล้า และอัตราการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นจากการฝึกซ้อมและแข่งขันในนักฟุตบอล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

วิธีดำเนินการวิจัย กลุ่มตัวอย่างคือ นักฟุตบอล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม เพศชาย จำนวน 27 คน เก็บข้อมูลโดยทดสอบสมรรถภาพทางกาย 9 ด้าน ได้แก่ องค์ประกอบร่างกาย ความอ่อนตัว พลังของกล้ามเนื้อ ความเร็ว ความคล่องแคล่วว่องไว สมรรถภาพการทำงานแบบไม่ใช้ออกซิเจน สมรรถภาพการทำงาน แบบใช้ออกซิเจน ร่วมกับประเมินความรู้สึกเมื่อยล้าจากแบบทดสอบ SF-36 และสำรวจอัตราการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นระหว่างเดือนมกราคม ถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ.2555 วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถภาพทางกายกับความรู้สึกเมื่อยล้า สมรรถภาพทางกายกับอัตราการบาดเจ็บ และความรู้สึกเมื่อยล้ากับอัตราการบาดเจ็บในแต่ละเดือน โดยใช้สถิติสหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson’s Correlation)

ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่าง มีสมรรถภาพทางกายโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ความรู้สึกเมื่อยล้าเพิ่มขึ้นสูงสุดในเดือนสิงหาคม (ค่าเฉลี่ย 76.72 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน 8.28) อัตราการบาดเจ็บเฉลี่ยในเดือนมีนาคมและเดือนพฤษภาคมสูงสุด (21.91 ต่อ 1,000 ชั่วโมง และ 22.82 ต่อ 1,000 ชั่วโมง ตามลำดับ) สมรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัว ความเร็ว และความคล่องแคล่วว่องไวมีความสัมพันธ์กับการบาดเจ็บอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเฉพาะในเดือนกุมภาพันธ์กับเดือนมีนาคม (r = -.438, .573, .597 ตามลำดับ) สมรรถภาพทางกายไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับความรู้สึกเมื่อยล้า ความรู้สึกเมื่อยล้าไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับการบาดเจ็บ

สรุปผลการวิจัย สมรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัว ความเร็ว และความคล่องแคล่วว่องไวมีความสัมพันธ์กับการบาดเจ็บอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเฉพาะในเดือนกุมภาพันธ์กับเดือนมีนาคม สมรรถภาพทางกายไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับความรู้สึกเมื่อยล้า ความรู้สึกเมื่อยล้าไม่มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับการบาดเจ็บ

Full Paper as PDF